Jacqueline Hogewoning werkt als verpleegkundige op meerdere locaties. Daar rijdt zij op de motor naar toe. Niet alleen omdat het handig is, maar ook omdat ze daar enorm blij van wordt!

 

De 52-jarige Jacqueline Hogewoning is altijd gek van motorfietsen geweest: “Als tiener had ik posters van de motorfietsen boven m’n bed hangen. Waar die passie vandaan komt weet ik niet, want mijn ouders reden zelf geen motor. Familie van mijn vaders kant wel, misschien dat het motor-gen daar vandaan kwam. Maar ik vond het geweldig.” Toch duurde het tot haar 27e voordat ze het motorrijbewijs haalde: “Toen ik achttien werd moest ik beslissen of ik het auto- of motorrijbewijs zou halen. Mijn moeder vond een motor niks voor een meisje, want als je steeds een helm op moet raakt je kapsel in de war”, lacht Jacqueline aan de koffietafel van MotoPort Hillegom, waar zij vaste klant is. “Niet dat ik mijzelf daar heel erg druk om maak… Uiteindelijk werd het de auto, want ik kreeg het autorijbewijs op mijn verjaardag van mijn peetoom cadeau. Zeg dan maar eens nee…”

 

Collega’s

Toch bleef het bij Jacqueline kriebelen: “Het motorvirus zit in je bloed, dat gaat er niet uit. Dat werd erger toen ik mijn man leerde kennen, want hij reed ook motor. Ik deed destijds een managementopleiding en had collega’s die ook het motorrijbewijs wilden halen. We hebben het er wel een jaar lang over gehad. Op een gegeven moment hebben we besloten om het met zijn drieën tegelijk te gaan halen. Daarna huurden we af en toe een motorfiets. Maar heel lang heb ik niet gereden. Ik had het motorrijbewijs een jaar toen ik zwanger werd van mijn zoon. Als moeder heb je toch zo’n stemmetje in je hoofd dat zegt dat je het beter niet kunt doen. Je bent kwetsbaar.”

 

BMW F650GS

Vijftien jaar lang maakte Jacqueline geen gebruik van haar motorrijbewijs. Tot haar man met vrienden op een motortoertocht was geweest: “Ze hadden zo’n lol gehad, dat ik weer zin kreeg”, vertelt Jacqueline. Ik heb een Honda gekocht en ben weer gaan rijden. Mijn man heeft me daarbij heel veel gecoacht. Je bent eigenlijk toch weer een beginner, als je na zoveel tijd weer opstapt. Aan zijn coaching heb ik veel gehad. Hij is motoragent en weet dus heel goed waar hij mee bezig is. Maar hoewel het wel goed ging, had ik geen klik met die Honda. Het was niet mijn motor. Ik heb hem anderhalf jaar gehad, tot mijn man thuis vertelde dat hij met een BMW F650GS had gereden. Ik heb bij MotoPort Hillegom een proefrit gemaakt, midden in de winter. Ik was na één bocht verkocht. Het was gelijk mijn vriend.”

 

Rugzakje

De BMW werd zes jaar lang behoorlijk gebruikt: “We rijden veel voor de lol. We maken ritjes in Nederland en gaan met de motor op vakantie. We zijn naar Schotland geweest, naar Oostenrijk, overal waar je bochten kunt rijden. Wat een grote motorspeeltuin is, daar gaan we heen! Daarnaast gebruik ik de motor voor mijn werk. Ik ben als verpleegkundige teamleider bij een polikliniek met meerdere vestigingen. Ik werk locatie-overstijgend. Twee vestigingen kan ik met de fiets doen, voor de andere pak ik de motor, met een paar nette schoenen en een rokje of een spijkerbroek in een rugzak. Zolang het niet stormt en er geen pekel ligt rij ik met de motor. Mijn kapsel interesseert me niet”, lacht Jacqueline. “Ik vind de fun van het rijden veel belangrijker. Een buitje deert me ook niet. Bovendien heb je met de auto veel meer last van files. Ik grijp elk moment aan om met de motor weg te gaan… “

 

MT09 Tracer

De trouwe BMW F650 heeft inmiddels plaats gemaakt voor een gloednieuwe Yamaha MT-09 Tracer. “Mijn man had hem gezien en zei, dit is jouw nieuwe motor. Ik heb hem uitgelachen. Ik doe mijn BMW toch niet weg! Toch heb ik een proefrit gemaakt en dat was een verrassing. De Yamaha is veel lichter en veel feller. Ik heb de Yamaha gekocht, het is werkelijk een droommotor. Het is een bochtenvreter! Ik weet niet hoe die Japanners het hebben gedaan, maar ik zit er enorm comfortabel op, met de benen iets naar achter, waardoor de onderrug ontspant, en met een breed stuur. Ik voel me de Queen of the Road! Natuurlijk heb ik me in de laatste zes jaar ook verder ontwikkeld als motorrijder. Ik rij niet op de agressiefste stand, maar op de B-stand. De regenstand heb ik nog niet gebruikt. Je moet gewoon je kop erbij houden, als het regent duurt het langer voor de banden op temperatuur zijn.

 

Gelukshormonen

De Yamaha staat sinds september bij 
Jacqueline in de schuur, maar meer dan 1200 km heeft ze er nog niet op gereden. “De afgelopen jaren heb ik in de winter grotendeels door kunnen rijden. Maar dit jaar duurde de winter wel erg lang. Verschrikkelijk! Gelukkig is de pekel de laatste dagen weggeregend, dus nu kan het weer. Vandaag ben ik voor het eerst weer op de motor. Ik was vanochtend zo blij... Ik kan er niks aan doen... Ik heb nog een extra blokje omgereden en een paar extra rotondes gepakt. Ik vind het heerlijk om zo te beginnen. Ik vind dat motorrijden een enorme fun factor heeft en een flinke dosis gelukshormonen vrij maakt!

Facebook Twitter Youtube