Nooit reed Peter Loosli motor, maar op zijn 66e ging hij overstag: hij kocht een BMW R12OOGS Adventure en reed er meteen de halve wereld mee af…

Even heeft hij het geprobeerd, toen hij 20 was. “Ik haalde mijn motorrijbewijs en kocht een 250cc Harley-Davidson. Maar dat ding was altijd stuk, dus ik had er snel genoeg van”, vertelt Peter Loosli aan de koffietafel van MotoPort Wormerveer, waar zijn BMW net de 150.000 beurt krijgt.

 

“Daarna heb ik 40 jaar lang niet gereden. Tot ik drie jaar geleden in een tijdschrift een reisaanbieding voor een motortoer naar de Himalaya tegenkwam. Ik werd zo enthousiast, dat ik niet meer wilde wachten. Ik wilde meteen gaan. Toen zag ik een aanbieding voor de Marokko rally. Ik heb me ervoor aangemeld en ik ben naar MotoPort Wormerveer gegaan. Daar fietste ik elke dag langs en ik had al een mooie BMW R1200GS Adventure zien staan. Die heb ik gekocht, met alles erop en eraan. Ik ben twee dagen in Duitsland gaan oefenen met terrein rijden, omdat je in Marokko offroad moest rijden. Daarna ben ik gegaan.”

 

Solo

Het rijden in Marokko bleek een behoorlijke kluif voor de toen 66-jarige Peter Loosli, die natuurlijk nauwelijks over rij- of offroad-ervaring beschikte: “Het was geen offroad rit, maar een echte rally. Man, ik ben er wel 25 keer afgevallen. Vooral in die woestijnen, met wat losse zand, dat was vreselijk lastig met zo’n zware motor. Ik was ook veel te bang om te vallen, waardoor ik niet hard genoeg reed. En hoe langzamer je rijdt, hoe moeilijker het wordt. Je valt gewoon om. Toch vond ik het geweldig en ik werd er steeds beter in”, aldus Peter, die dit soort reizen altijd alleen maakt. “Mijn vrouw gaat vaak wel mee als we met de caravan of de camper gaan. Met de motor niet. Dat kan ook eigenlijk niet, want je kunt met twee man op een motor niet offroad rijden. Bovendien zijn er culturen waar je niet met een vrouw op een motor kunt aankomen.”

 

Siberië

Peter was nog niet thuis uit Marokko of hij plande zijn volgende reis, ditmaal naar Mongolië en Siberië, langs de Zwarte Zee en door de Kaukasus. “Dat was altijd een wens van me, maar die landen waren jarenlang gesloten. Nu niet meer. Ik kan het iedereen aanraden, het zijn geweldige landen. De mensen zijn vriendelijk, ze laten je met rust en als je hulp nodig hebt, word je overal geholpen”, aldus de Nederlandse Zwitser, die op deze reis alleen al 22.800 km reed. “We hebben vroeger een heel verkeerd beeld van Siberië gekregen. Ik ben ooit in Zwitserland in het leger geweest. Bij elke oefening was Rusland de vijand. Maar dat beeld moet je loslaten, het zijn zulke leuke mensen en de natuur is zo mooi. Het is een prachtig gebied.” Maar hoe mooi Peter het daar ook vindt, Afrika blijft zijn favoriete continent: “Ik ben vier keer naar Dakar geweest, door de Sahara naar Mauritanië en dan naar Senegal. Als je daar komt, ben je pas echt in Afrika. De natuur is er schitterend. Vorig jaar ben ik er nog geweest. Ik wilde naar Timboektoe. Dat was lastig. Auto’s mochten Mali niet in. Ik wel. Maar de rit naar Timboektoe was zwaar. Door alle politieke strubbelingen is het er niet meer zo toeristisch. De pistes worden niet meer geschoven en er is erg veel los zand. 4WD-jeeps en vrachtwagens blijven erin steken. Timboektoe zelf was erg doods. De mensen zijn bang vanwege IS.

 

Veilig

Ondanks alle politieke en religieuze strijd voelt Peter zich nooit bedreigd: “Als ik me niet lekker voel, dan rijd ik door tot een plek waar ik me wel goed voel. Ik slaap vaak in een tentje, gewoon naast de motor. Langs de kusten pak ik hotels, maar je moet natuurlijk ook op de kosten letten. In het zuiden van Europa slaap ik vaak achter pompstations in een opklaptentje. Het is nooit een probleem. Ook niet in de woestijn. Overdag kun je er veilig reizen, ‘s nachts is het anders, dan zijn er wel opstandelingen actief. Maar eigenlijk is het nooit anders geweest. Ik heb in mijn jonge jaren heel veel gevaren en ben heel veel in Afrika geweest. Ik heb oorlogen meegemaakt. Ik schrik niet zo gauw en er is eigenlijk in 50 jaar niets veranderd. Als je je door dit soort omstandigheden laat weerhouden, kun je nergens meer naartoe. Het is ook lang niet zo erg als je het in Nederland op tv ziet: hier krijg je alleen de narigheid te zien en dan lijkt het alsof het alleen maar geweld en ellende is. Maar als je kijkt hoeveel mensen er reizen en wat er in werkelijkheid gebeurt, dan is het eigenlijk best wel veilig. Het hangt er natuurlijk ook van af hoe je jezelf gedraagt. Je bent te gast en als je je respectvol opstelt krijg je ook respect terug. Verder moet je natuurlijk iets van de cultuur weten en je aanpassen.

 

Betrouwbaar

De BMW van Peter heeft in drie jaar tijd meer dan 150.000 km gelopen. Hij heeft hem goudkleurig gespoten en beschilderd met allerlei beeltenissen, teksten en met plaatsen waar hij is geweest. De motor ziet er meer uit als een rijdend kunstvoorwerp dan als een drie jaar jonge hightech super-allroad. Maar pech heeft hij er eigenlijk nog nooit mee gehad: “Onderweg ververs ik de olie en het oliefilter zelf, ik klop het luchtfilter uit of ik vervang het. Ik heb in Mongolië een kapotte dynamoriem gehad, die hebben ze vanuit Nederland opgestuurd. Binnen vijf dagen reed ik weer. Meer technische pech heb ik nooit gehad. De motor krijgt altijd een grote servicebeurt bij MotoPort Wormerveer als ik terugkom. Dan moet er wel eens wat gerepareerd, er zijn wat lagers en afdichtingen vervangen, nu is de schokdemper lek. Maar dat mag onderhand. MotoPort Wormerveer zet hem er altijd weer spik en span bij, zodat ik zeker weet dat er onderweg geen panne krijg. Hij is maar één keer echt kapot geweest, toen ik door een vrachtwagen van de motor werd gereden. Ik werd naar het ziekenhuis vervoerd. Dat is een aparte bedoening. In Afrika word je in het ziekenhuis door je familie verzorgd. Ik had er natuurlijk geen familie, dus ik kreeg niets te eten. In Senegal wilden ze mijn been amputeren, dat heb ik geweigerd en heb me snel naar Nederland laten brengen. Daar hebben ze mijn been gered. Ik dacht toen dat ik de motor wel kwijt zou zijn, maar de politie had hem netjes bewaard. De BMW werd drie maanden later met het schip naar Nederland gebracht.

 

Jubileum

Volgend jaar wordt Peter Loosli 70 “Dan ga ik naar Azië, dat wordt mijn jubileumrit. 
Ik ben al eens in India geweest, dat is prachtig. Ik heb daar de hoogste bergpas ter wereld gereden. Maar eerst ga ik nog naar Afrika, allereerst naar West-Afrika, de Sahara in met een Duitse club, waarbij je enduro’s kunt huren. Ik blijf daar een week en rij dan verder door naar het zuiden.” Op beide reizen zal zijn BMW hem vergezellen: “Ik heb er gezien die 300.000 km op de teller hadden en die het nog goed deden. Ik denk wel eens na over een lichtere motor, want je geest blijft wel jong, maar je lichaam wordt ouder... Maar ik neem altijd veel bagage mee. Dan heb je goed werkpaard nodig. Bovendien geeft deze BMW met alle beschilderingen altijd veel gespreksstof. Dat maakt het gemakkelijker met mensen in contact te komen. En dat maakt het reizen zo leuk...”

 

 

Volg de updates van Peter! De nieuwste updates van zijn avontuurlijke reizen vind je op www.facebook.com/peter.loosli.9

Facebook Twitter Youtube