Henk de Vries van MotoPort Wormerveer vertelt:

 

Henk de Vries heeft de geschiedenis van MotoPort van A tot Z meegemaakt. Na 40 jaar als motortechnicus te hebben gewerkt, is hij nu met pensioen. Niet dat de motorpassie daarmee ophoudt. In tegendeel...

 

Als Henk de deur van zijn werkplaats open doet, staan daar een paar prachtige klassiekers. Een Moto Guzzi Nuevo Falcone, een FN en een oude Ducati, die Henk aan het klaarmaken is. In het schuurtje ernaast staat nog meer historie. “Het is allemaal mooi”, vindt de 67 jarige Henk, “maar ik moet opruimen. 
Ik hou waar ik echt op rij, de rest doe ik weg. Ik heb er pas wel weer een Ducati bijgekocht...” Het mag duidelijk zijn dat we hier te maken hebben met iemand die het werken met de techniek belangrijker vindt dan “de heb”. Dat is ook een van de redenen dat Henk met klassiekers racet.

 

Scooter

Henk is van kinds af aan bezig geweest met motoren: “Mijn vader was boerensmid, een echte allrounder. Hij deed van alles. Hij besloeg zelfs paarden. Hij is ook degene die is begonnen met het repareren en verkopen van bromfietsen en motoren. Dan groei je ermee op. Ik was een jaar of negen toen ik mijn eerste karretje met een motor erop had. Toen ik twaalf was reed ik mijn krantenwijk ‘s ochtend vroeg stiekem op de scooter van mijn zus. Ze wist dat niet, maar was erg blij dat de scooter zo goed startte. Die was natuurlijk al warm! Dat ging goed tot mijn buurman me verlinkte”, lacht Henk, die op zijn zestiende zijn eerste auto had: “Die was te water geraakt. Ik knapte hem op en reed er stiekem mee. Dat waren andere tijden...”

 

Samenwerken

Oorspronkelijk startte Henk zijn loopbaan als lasser. “Ik heb in de Botlek gewerkt, bij de Hoogovens en in Friesland. Maar op een gegeven moment kreeg ik een motorongeluk. Tijdens mijn revalidatie ben ik voor mijn broer Minus gaan werken. Hij was verder gegaan met het motorbedrijf van mijn vader. Hij is hier in deze werkplaats begonnen, eerst als draaier, later, in 1961 is hij echt voor zichzelf begonnen. In de motorzaak deden we samen de verkoop en de werkplaats. Toen we gingen samenwerken werd alles snel groter. We hadden het zo enorm leuk samen, we waren altijd samen bezig. Minus was een echte vakman. Het is onvoorstelbaar wat hij op een draaibank kon... We deden dan ook alles zelf. Tegenwoordig hebben garages vaak geen draaibanken meer. Zelf reviseren is te arbeidintensief, het is nu vaak goedkoper en sneller om onderdelen te vervangen.”

 

MotoPort

Minus de Vries in Wormer maakte Henk ook het ontstaan van MotoPort mee: “Minus en Johan van der Wal wilden samen nog wel eens een batch motorfietsen kopen, maar de batches waren vaak te groot voor hen. Toen zijn ze met een aantal andere motorbedrijven samen gaan inkopen. Dat was het begin van de Select Groep, dat later MotoPort werd. MotoPort werd een succes, waardoor wij ook nog verder konden groeien. Daarom zijn we ook verhuisd naar de huidige locatie. Minus trok zich daarna langzaamaan terug, zodat zijn zoon Simon het bedrijf kon overnemen. Simon is nu ook al 25 jaar bij de zaak. Hij werkt er keihard voor en heeft er een prachtig bedrijf van gemaakt. Ik heb altijd erg prettig met hem samengewerkt. Het werk zelf is door de tijd heen wel erg veranderd, het is meer computerwerk geworden. Ik heb me de laatste jaren veel gericht op de schades, van ophalen tot repareren tot onderhandelen met experts. Het is vaak de uitdaging om motoren niet total loss te laten verklaren, maar weer aan het rijden te krijgen. Vaak zijn de motoren nog mooier dan ze voor de schade waren. Dat schept voldoening, want daar krijg je heel tevreden klanten van.”

 

Races

Henk was niet alleen beroepsmatig met motoren bezig, ook zijn vrije tijd stond en staat in het teken van de motorfiets. Jarenlang racete hij samen met Minus op Moto Guzzi Falcone’s in de klassiekerraces. De Falcone’s werden aangepast en getuned totdat ze half zo zwaar waren en tweemaal zoveel pk’s leverden. Dat was al een deel van de lol. Nadat Minus tijdens een race aan een hartaanval overleed ging Henk door met racen. “Vorig jaar heb ik regelmatig weekenden gereden, met twee motoren. Dan ga ik samen met mijn vrouw met de camper en een aanhanger overal heen. Dat vindt ze leuk, we hebben elkaar ooit door de racerij leren kennen. Ik doe het wel rustig aan hoor”, lacht Henk. Het zijn ook geen races, het zijn “regelmatigheidsritten”. Je rijdt op 70%, zeker omdat het stratencircuits zijn. Als je meer wilt geven, moet je achttien zijn. Het is prachtig om te doen, het is een leuke scene. Er is veel belangstelling voor. Als ik bij MotoPort Wormerveer een pak flyers neerleg, zijn ze zo weg. Het is voor veel mensen een leuke motorrit of een dagje uit. Even kijken en weer terug. Er komt veel volk op af. In Barneveld hebben ze doorgaans tussen 18.000 en 22.000 betalende bezoekers! Jammer dat het dit jaar door wegwerkzaamheden niet doorgaat. Volgend jaar hopelijk wel...”

 

Sfeer

Het lijkt erop dat Henk zich voorlopig niet verveelt: “Stoppen met werken was best moeilijk. Ik heb het bij MotoPort Wormerveer erg naar mijn zin gehad. Tot aan december is werken nooit een “moeten” geweest. Ik was er altijd al tegen achten, terwijl ze om negen uur pas open gaan. Het was ook altijd gezellig in de werkplaats. Er werken leuke, kundige jongens en er heerst een goede sfeer. Ze willen ook wat voor elkaar doen. Dat is belangrijk in een bedrijf. Dat mis ik nu wel, al heb ik er nu vrede mee. Ik ben 67, het is mooi geweest. Ik zit nog midden in de motoren en dat is prachtig. Ik heb nog veel te doen waar ik niet toe kwam toen ik werkte. De tijd vliegt voorbij!”

Facebook Twitter Youtube