Steun voor Kinderen van Kathmandu

Eind september 2017 vertrekken Willemien Potkamp en Jan Bambacht op de motor naar Nepal, om daar een financiële bijdrage te doen aan de Stichting Kinderen van Kathmandu. Om het geld daarvoor in te zamelen ondernemen zij de komende maanden nog diverse acties.

Twee jaar geleden maakten Willemien Potkamp en Jan Bambacht een reis door China, Tibet en Nepal. De dag na het vertrek uit Kathmandu, de hoofdstad van Nepal, ging het mis. Nepal kreeg één van de ergste aardbevingen in hun geschiedenis te verwerken. In februari 2016 keerden ze terug naar Kathmandu om te helpen. Ze hadden geld ingezameld bij familie, vrienden en bekenden en ook een gulle bijdrage gekregen van motorvrienden bij de diverse motorclubs. Maar eenmaal daar was de vraag hoe je zorgt dat dit geld ook goed terecht komt. Het antwoord op die vraag kwam toen Willemien en Jan in contact kwamen met Ger Peeters, de voorzitster van: Stichting Kinderen van Kathmandu. Zij vertelde over Maitri Griha, een dagopvang voor kinderen met een verstandelijke  beperking in Kathmandu.

Een onderwerp dat Willemien en Jan zeer na aan het hart ligt, want in Nederland werken zij al zo’n tien jaar als vrijwilliger voor stichtingen die zich inzetten voor hulp aan kinderen - met en zonder beperking - in nood. Jan en Willemien namen er een kijkje en raakten zeer onder de indruk van Maitri Griha, dat na de aardbeving in een zwaar beschadigd huurpand zat. Maitri Griha was op zoek naar fondsen voor de broodnodige nieuwbouw. En dus werd het volledige ingezamelde bedrag aan de stichting geschonken.

Droomreis

Jan en Willemien dachten er al jaren over om een droomreis te combineren met vrijwilligerswerk. Na de terugkeer uit Kathmandu werd dat idee langzaamaan een plan. Het oorspronkelijke idee was om met een vliegtuig naar India of Nepal te vliegen, maar dit idee werd al snel aan de kant gezet. Het moest een motorreis worden, helemaal van Den Bosch naar Nepal, via Turkije, Iran, Pakistan en India. De motoren van Jan en Willemien, een Suzuki Intruder C800 en een C1800, zijn echter niet zo geschikt voor deze trip. Teveel bling-bling, te zwaar en vering die niet is berekend op de wegen in de verre oorden. Er moest dus wat anders komen en dat was nogal een uitdaging, aangezien Willemien even niet in staat was om proef te rijden. Tijdens de laatste reis in Nepal had ze zich met de motor onderuit geremd. Daarbij had ze drie ribben gebroken en gekneusd. Dat gebeurde in de middel of nowhere, waarna ze nog 95 km met alle blessures terug moest rijden naar Kathmandu. “Ik was natuurlijk zo eigenwijs om daarna ook nog een paar dagen door te rijden, maar de wegen in Nepal zijn zo slecht dat dat zelfs met medicatie niet te doen was”, vertelt Willemien. “Jan heeft nog een paar mooie tochtjes in zijn eentje gemaakt, maar die wil ik wel overdoen als we in 2018 weer terug zijn in Nepal”.

 

Elk zijn voorkeur

Diverse malen bezochten Jan en Willemien MotoPort Den Bosch om zich te oriënteren op beter geschikte motorfietsen. “Dat was lastig voor ons, want we rijden al jaren met choppers en hebben geen ervaring met allroads. Alles is dus nieuw voor ons, maar gelukkig werden we erg goed geholpen door Hans Verweij van MotoPort Den Bosch”, stelt Jan. “hij heeft duidelijk veel ervaring en gaf enorm veel goede tips en gaf zaken aan die we moesten overdenken en uitzoeken.” Uiteindelijk gaf Willemien de voorkeur aan een Honda NC750X, vanwege de zitpositie en het lage zwaartepunt. Jan had liever een Suzuki V-Strom, juist vanwege de hoge zit en de riante beenruimte. Weer een discussiepunt, want als je op reis bent is het handiger om eenzelfde type motor te hebben, dan hoef je minder onderdelen mee te nemen. Hans overtuigde hen echter dat dat geen echt voordeel is. Je kunt toch niet overal op voorbereid zijn en onderdelen heb je als het moet ook met twee dagen ingevlogen. Het is veel belangrijker dat je allebei een half jaar lang met plezier op de motor zit. En dus werd de knoop doorgehakt.

 

Sleuteldag

Uiteraard wilden Jan en Willemien de motoren zo compleet mogelijk geleverd hebben, dus inclusief een flinke kofferset. Dat zorgde nog voor het nodige uitstel, want de koffers bleken niet direct leverbaar. Regelmatig namen ze een kijkje in de showroom van MotoPort, de koffieautomaat weten ze inmiddels blindelings te vinden. “Het is leuk dat ze altijd even tijd voor je maken en vragen hoe ver je bent met de voorbereidingen. Ze hebben zelfs een sleuteldag voor ons georganiseerd. Het is wel handig als je bijvoorbeeld zelf in staat bent om onderweg een wiel te demonteren en terug te plaatsen. En dat je er aan denkt om even met de rem te pompen, zodat de rem het ook doet als je de eerste keer weer remt. Van die dingen. Ik heb enorm veel opgestoken van Leon van MotoPort! Ook is het leuk dat MotoPort zo enthousiast werd over onze reis en het bijbehorende goede doel, dat we van hun een complete kledingset van DANE kregen. Dat betekent dat wij het geld dat we daarvoor hadden gereserveerd weer aan het goede doel kunnen besteden. We zijn hier ontzettend blij mee”, aldus Jan en Willemien.

 

Aanpassen

Het duurde tot 11 februari voor de motoren konden worden opgehaald. “Dan wordt het allemaal ineens erg echt”, stelt Willemien. “Dan wordt het duidelijk dat we straks echt gaan vertrekken. We zijn eerst maar eens op ons gemak naar huis gereden en hebben alles goed bekeken en gevoeld. De volgende dag zijn we een stuk gaan rijden, ondanks de regen. Dat zullen we tijdens onze tocht immers ook wel eens meemaken. Vanwege de nieuwe banden begonnen we rustig aan. Bij de Drunense Duinen en Loon op Zand namen we af en toe wat smalle paadjes en zelf een zandweggetje. Het is wel wennen, zo’n andere motor. Het is echter snel duidelijk dat de zit beter is dan bij de Intruder. Het rijdt ook soepeler en al die aanduidingen op het dashboard zijn ook erg prettig. De ingeschakelde versnelling, hoeveel benzine je nog hebt, op welke stand de handvatverwarming staat, dat hebben we allemaal niet op de Intruder. Ik loop al wel tegen een tweetal dingen aan die ik anders wil hebben. Mijn windscherm moet hoger, want ik krijg teveel wind op me en de steps mogen groter en zonder rubber. Dit omdat we straks, zeker in India en Nepal, af en toe eens zullen moeten staan vanwege alle kuilen, rivierbeddingen en zandpaden. We zullen nog wel wat dingen tegen komen die we willen veranderen, maar voorlopig hebben we nog een aantal maanden om dat uit te zoeken. De DANE kleding bevalt in elk geval prima. We hebben 100 km gereden en ik heb het niet koud gehad, ondanks de regen en de frisse temperatuur van 5 graden.”

 

Enduro training

In de komende maanden is het zaak dat Jan en Willemien vertrouwd raken met het karakter van hun nieuwe motoren. “We gaan in elk geval nog een Endurotraining volgen en van de zomer gaan we nog naar het Europese Suzuki Intruder-treffen in Finland, maar dan wel met deze motoren en niet met de Intruders. We willen dan helemaal bepakt en bezakt zijn zoals we gaan vertrekken naar Nepal. Daarna zijn we nog een week of vijf thuis om nog zaken aan te passen als dat nodig is en om ontbrekende kleding of uitrusting aan te schaffen. En natuurlijk laten we de motoren bij MotoPort Den Bosch nog even nakijken en van nieuwe banden voorzien, zodat we helemaal klaar zijn voor de grote trip.”

 

Volgen

Wil je meer weten over de reizen van Willemien Potkamp en Jan Bambacht? Volg dan hun facebook-pagina “Roadtrip Den Bosch to Nepal”. Hier vind je veel foto’s, maar ook filmpjes terug van de wegen in Nepal die zij hebben bereden. Dan snap je ook waarom een allroad de beste keuze is voor de lange trip van Den Bosch naar Nepal.

Wil je meer weten over het goede doel waar Willemien en Jan zich hard voor maken?

Kijk dan op www.kinderenvankathmandu.wordpress.com

Facebook Twitter Youtube